Solitair
Ik rekende... van mijn volwassen leven, nu 41 jaar, heb ik 11 jaar met een man onder een dak gewoond. Dat betekent dat ik dus al 30 jaar alleen woon, als ik mijn dochter en mijn huisdieren niet mee tel. Ik heb ongeveer - een scharrel daargelaten - relaties gehad die zich voornamelijk in de weekends afspeelden. Terugkijkend waren sommige relaties eigenlijk geen echte relaties. De eerste twee langdurige relaties, 18 jaar ongeveer, was met autistische mannen. Emotioneel onbereikbaar en als we niet bij elkaar waren was de relatie er eigenlijk ook niet. Dan was ik letterlijk en emotioneel alleen en kon mijn eigen stappen zetten. In 2010 leerde ik mijn geliefde kennen. De klik was er vanaf moment nul en is gebleven tot moment nul, 4,5 jaar later. We waren niet alleen, ook niet als we niet bij elkaar waren. Uiteindelijk woonden we exact 4 verdrietige maanden samen, waarna we afscheid moesten nemen. Ik heb echte onvoorwaardelijke liefde gekend. Ik leef dus al het grootste gedeelte van mij...