Veranderen is eng...
Mijn vorige blog, van vorig jaar, ging over vrijheid. En over de leuke baan die zou komen. En die baan kwam... toch maar weer inleidend: Sinds 2018 ben ik bezig met banen. Mijn 16-jarige loopbaan eindigde niet vrijwillig (politiek), ik heb een half jaar sabbatical genomen, en ben toen gaan werken bij Bedrijf X... was erg leuk. Na 3 maanden kreeg ik al het signaal dat deze baan ook zou eindigen. Maar Covid kwam, ik vergat het gemakshalve, en toen mijn contract januari 2021 niet verlengd zou worden in april kon ik weer onvrijwillig op jacht. Maar ik werd gevonden. Oud collega belde, kom bij ons, bedrijf Y, werken. En dat deed ik. Ik mocht 3 dagen thuis, 1 dag op kantoor werken. Kantoor was wel een dingetje want dat ligt op een uur rijden. Ik wil niet spits rijden. Dus ik had het op papier gevraagd, afspraak is afspraak. Leuk werk, mogelijk iets onder mijn uitdagende niveau maar dat nam ik voor lief, want 3 dagen thuiswerken heeft ook wel iets, naast niets. Alleen is afspraak geen afspraa...