Er was eens

 In 2018 begon op mijn werk, ik werkte er 16 jaar, politiek gekonkel. Eerst ging de directeur er uit, toen mijn manager, en weer iets later ik. Allemaal politiek, er waren geen ware motivaties. Wel was het slecht voor mijn zelfvertrouwen, omdat er allerlei redenen werden bedacht om iemand (mij) monddood te maken, om het ontslag te verdedigen. Ik ben niet meer de jongste dus ik zat wel in over mijn toekomst. Ik heb geen financiële buffer om 10 jaar te kunnen overbruggen en ik wil geen filerijden. Daar krijg ik stress van. Een paar maanden na het formele eindmoment vond ik een nieuwe baan op fietsafstand en werkelijk alles wat door de advocaat voor mijn voeten was geworpen werd in die baan herroepen. Ik zou een vaste aanstelling krijgen maar door bezuinigingen opgelegd door de aandeelhouders en een nieuwe teamleider werd mijn contract na 1,5 jaar niet verlengd. En nu heb ik vakantie. 6 weken rust ligt voor me, geen dwang, geen verplichtingen. Het laatste stukje herstel van Covid, opn...