Muis

Het is begin oktober 2014. Door omstandigheden zijn we op 1 september gaan samenwonen. Hij zit op de bank, ik ben in de keuken.

In mijn ooghoek zie ik iets bewegen. Ik kijk nog eens en daar zit een dikke vette muis naar me te loeren. Nou ja, ik denk dat hij zit te loeren. Uiteraard, zodra ik beweeg, kiest hij voor de veilige weg en holt weg. Ik ben in paniek. Spinnen zet ik buiten maar muizen, binnen, kan ik niet goed hebben.

Hij zit op de bank en reageert niet op mijn gil. Ik word boos en ga naar hem toe. Dat we samenwonen. Dat hij best voor me op mag komen. Dat dit het moment is om van zich te laten horen. Dat hij nu moet optreden want er is een muis.

Hij kijkt naar me, trekt zijn schouders op en zegt, “Ja? En? Ik heb kanker.”